Menu

.

Fiodor Dostojewski - "Bracia Karamazow"

bliteracka
Ostatnie dzieło rosyjskiego autora, uznawane za syntezę twórczości i nurtujących go przez całe życie dylematów natury moralnej i filozoficznej. Powieść doceniona przez największe umysły, odcisnęła niezatarte piętno na światowej literaturze, cieszy się dużym powodzeniem także i dzisiaj. Ten pełen mrocznych tajemnic obraz skomplikowanej ludzkiej psychiki, ujęty w formę bliską kryminałowi, zachwyca, inspiruje, wciąga. Nowy, znakomity przekład zachęca do sięgnięcia po tę klasykę.

 

 

Bracia Karamazow

Tytułowi bracia to synowie starego rozpustnika, Fiodora Karamazowa. Dymitr, Iwan i Aleksy pochodzą z prawego łoża (acz z dwóch matek), nieślubny Smierdiakow jest zaś służącym, który nie zdaje sobie sprawy ze swego pochodzenia; żaden z chłopców nigdy Fiodora specjalnie nie obchodził. Dzieje rodziny Karamazowów są bogate, miejscami dramatyczne.  Punktem centralnym powieści staje się jednak zagadkowe ojcobójstwo...

 

Kto zabił?

Różniący się między sobą bracia zostają od dnia śmierci ojca połączeni tym tragicznym wydarzeniem. Rozpoczyna się dochodzenie, kto stoi za morderstwem. Zadanie jest tym bardziej trudne, że każdy z synów Fiodora mógł to zrobić: czy zabójcą jest nieuznający żadnych zasad Iwan, czy prymitywny Smierdiakow, a może nadzwyczaj spokojny Aleksy? Podejrzanym jest także Dymitr, który miał najwięcej powodów do dokonania zbrodni. Dostojewski gra tu z czytelnikiem, pobudza jego ciekawość, naprowadza na coraz to nowy trop. Biegowi dramatycznych wydarzeń towarzyszą rozważania na tematy od dawna nękające autora: dylematy wiary i ateizmu, chrześcijaństwa w opozycji do socjalizmu, wolności i obowiązku. Wreszcie pada pytanie – kto jest bardziej winny: ten, kto zadał śmiertelny cios, czy ten, kto dał zbrodni przyzwolenie, zanim jeszcze się dokonała?

 

Inspiracją do napisania powieści było życie – w czasie pobytu w więzieniu Dostojewski poznał historię człowieka, który został skazany na 20 lat katorgi za zabicie ojca; po odbyciu kary winnym okazał się kto inny. Autor potrafił tak umiejętnie przenieść rzeczywistość na karty książki, że stworzył ponadczasowe dzieło o zbrodni, emocjach i niepokojach egzystencjalnych istniejących „od zawsze”.

 

 

Nie chcę harmonii, nie chcę z miłości do człowieka. Chcę raczej zostać z niepomszczonymi cierpieniami.

 

 DH


Fiodor Dostojewski – 1821-1881, rosyjski powieściopisarz, mistrz prozy psychologicznej. Ukończył szkołę wojskową, wstąpił do wojska, lecz wkrótce je opuścił i poświęcił się pisarstwu. W 1849 aresztowano go za udział w tajnym kółku młodzieżowym i skazano na karę śmierci; tuż przed wykonaniem egzekucji pisarza ułaskawiono, zamieniając wyrok śmierci na 4 lata katorgi i służbę wojskową. Te trudne doświadczenia wpłynęły na kształt jego twórczości. Charakterystyczne cechy prozy Dostojewskiego to: pogłębiona analiza psychologiczna postaci, rozterki natury filozoficzno-moralnej, tematy wiary; zasłynął także nowatorską konstrukcją powieści polifonicznej (wielogłosowej). Dzieła Dostojewskiego wywarły ogromny wpływ na literaturę rosyjską i światową oraz na rozwój filozoficzno-religijny w niektórych krajach.

 

Jeśli chcesz zamówić tę książkę - kliknij tutaj.

© .
Blox.pl najciekawsze blogi w sieci