Menu

.

Toni Morrison - "Skóra"

bliteracka

Toni Morrison właśc. Chloe Anthony Wofford-Morrison amerykańska laureatka Literackiej Nagrody Nobla z roku 1993 r., National BookCritics Circle Award i Nagrody Pulitzera. W uzasadnieniu decyzji o przyznaniu pisarce Nagrody Nobla Szwedzka Akademia napisała: "W powieściach charakteryzujących się siłą wizji literackiej i poetyckich wartości Morrison przedstawia najważniejsze problemy amerykańskiej rzeczywistości".

 

Skra

Skóra” to historia dwóch osób. Ann Lulu (Bride) młoda Afroamerykanka ma praktycznie wszystko. Robi błyskotliwą karierę w branży kosmetycznej, ma dobrą pracę, zarobki, a z koloru skóry uczyniła swój atut. Bride nie umie jednak pogodzić się z odtrąceniem matki, według której skóra Bride jest zbyt ciemna, nie umie również dać sobie radę z traumą z dzieciństwa, gdy jako świadek zeznawała w procesie o molestowanie seksualne. Z kolei Booker jej chłopak obwinia wszystkich, włącznie z własną rodziną o śmierć brata, zamordowanego przez pedofila.

W dorosłym życiu krzywdy wyrządzone dzieciom wracają ze zdwojoną siłą.

Morrison opowiada historię o tym jak emocjonalne krzywdzenie dzieci wpływa na ich życie dorosłe. Nic nowego, no może oprócz tego, że mamy tutaj do czynienia, z krzywdzeniem dziecka (odtrącenie), ale także podejmowanym często w książkach Morrison rasizmem osób czarnoskórych wobec innych o tym samym kolorze skóry. Czarna matka wstydzi się własnej córki, która jest zbyt czarna.

 „Skóra” ma konstrukcję zamkniętą. Morrison wrzuca ważne pytania o godność dziecka, akceptację, o kondycję dorosłego społeczeństwa, w którym mieszka zlęknione, skrzywdzone dziecko, ale niestety sama odpowiada na postawione pytania. Sama historia wydaje się nie do końca wiarygodna, ale na pewno wiadomo jak się skończy. Autorka czytelnika wyręcza. Po co zastanawiać się nad poruszanymi przez Morrison problemami, skoro na „następnej” stronie bardzo szybko wszystko zostanie załatwione.

Wystarczy, że bohaterowie porozmawiają, wyjawią swoje głęboko skrywane tajemnice i wszystko jest ok, sprawa załatwiona, wszyscy czują się dobrze, a  emocjonalne rany zaleczone. Wieje niestety kiczem i przewidywalnością. Książka jest płytka i powierzchowna, a raczej więcej oczekuje się po laureatce Nagrody Nobla. No chyba, że literacka Nagroda Nobla ma mniej wspólnego z literaturą, a bardziej polityką.

Polecam inne książki Morrison, zwłaszcza debiutancką, głośną powieść „Najbardziej niebieskie oko”.

 

 

  Jeśli chcesz zarezerwować książkę kliknij tutaj

 

© .
Blox.pl najciekawsze blogi w sieci