Menu

.

Paweł Huelle – "Śpiewaj ogrody"

bliteracka

"Śpiewaj ogrody", tytuł zaczerpnięty z wiersza Rainera Marii Rilke to opowieść o miłości, miłości bohaterów, miłości do muzyki i miasta.

piewaj_ogrody

Akcja książki zaczyna się przyjazdem, a raczej przypłynięciem kajakiem ojca narratora powieści do zrujnowanego po wojnie Gdańska. Bohater spotyka, towarzyszącego mu w latach późniejszych Kaszuba Bieszka, który pomaga w zdobyciu w sowieckiej komendanturze przydziału na pokój. Przydział znajduje się w willi przy ulicy Polanki, którą zamieszkuje była właścicielka Niemka Greta Hoffmann i oficerowie sowieccy. W drodze na Polanki obaj bohaterowie są widzami przemarszu szczurzego "wojska" z jednego do kolejnego, może mniej zrujnowanego zakątka miasta. Owe morze szczurów w dalszej części książki jest swoistym preludium przez opowieścią Grety, która dzieli się z narratorem historią swojego życia.

Greta była żona bogatego właściciela willi przy ulicy Polanki Ernsta Teodora Hoffmanna, miłośnika muzyki i kompozytora. Z podróży do Budapesztu Ernst Teodor przywiózł nieukończoną partyturę opery Ryszarda Wagnera "Szczurołap z Hameln".

Lata 30-te w Wolnym Mieście Gdańsku. Hitler, miłośnik Wagnera dochodzi do władzy. Ernst Teodor nie jest zachwycony nową władzą i nie chce oddać partytury opery nazistom, ale zafascynowany muzyką, chociaż dzieła Wagnera uważa za słabe, sam próbuje dokończyć operę, co niestety sprowadza na niego tragiczne konsekwencje.

 

"Śpiewaj ogrody" to szkatułkowa opowieść w opowieści. Młody bohater zafascynowany Gretą przez lata staje się jej najwierniejszym słuchaczem. Greta opowiada o mężu, swoje przeżycia – tę brutalna, wojenną część zachowuje na późniejsze lata dorastającego chłopca. Oprócz historii Grety, autor z nostalgią podsuwa nam fragmenty historii świetności Gdańska i Wolnego Miasta Gdańska aż do tragicznego finału. Opowieść Grety zawiera w sobie również historię, tłumaczonego przez teścia Grety pamiętnika pierwszego   właściciela willi przy Polanki, francuza, żołnierza armii Napoleona osiadłego w Gdańsku.

Całość składa się na przejmującą historię jednostki wprzęgniętej w historię, na którą nie ma wpływu, a głośny sprzeciw wobec zaistniałej sytuacji może przynieść tylko tragiczny finał.

Sonet XXI

Śpiewaj ogrody, serce, których nie znasz wcale;
jak w szkło wtopione ogrody, niedotykane.
Wody i róże z Isfahanu lub Szirazu,
śpiewaj je śmiało, sław je, nieporównane.

Okaż, serce, że nigdy ich braku nie czujesz.
Że wiedzą o tobie, dojrzewające ich figi.
Że wśród gałęzi kwitnących, w liści szumie,
w niemal widzialnym tchnieniu obcujesz z nimi.

Porzuć ten błąd, że ciągle ci czegoś brakuje,
by wreszcie postanowić – tak, to właśnie: być!
Nitko jedwabna, oto już weszłaś w tkaninę.

Z jakimkolwiek obrazem połączysz się tkliwie
(nawet jeśli ci chwile udręki gotuje)
pomyśl: w nim cały dywan wystawny się skrył.

Reiner Maria RIlke
Henrich_Heine

 
 
 
Jeśli chcesz zarezerwować książkę kliknij tutaj

 

 

© .
Blox.pl najciekawsze blogi w sieci